Pieter Kusters.
Al vanaf zijn vroege jeugd was hij geboeid door het zelfportret. Dat ga ik ook doen,zei hij. En zo ontstond gedurende zijn hele carrière een reeks werken waarin Pieter zich in diverse settings naakt of halfnaakt afbeeldde. In landschappen, zittend op een rots, in groene bossen, als Frans model, of hangend aan een boomtak. Ook staat in de tentoonstelling een groot schilderij steunend op rode keramische ‘kardinaals’ schoenen, een herinnering aan zichzelf als jongetje lopend in een processie in Boxmeer. Pieter schilderde niet alleen, hij tekende, aquarelleerde en maakte keramisch werk, waarin hij zelf figureerde soms gecombineerd met muizen, die als een soort rattenkoning ook een zelfstandige functie kregen of als een keramisch spookje dwalend door het bos. Pieter had een scherpe blik op zichzelf en de samenleving, was kritisch, romantisch, melancholisch en zeer humoristisch.
Totaal onverwacht overleed hij op 20 januari j.l.

Hij had zich zeer verheugd op deze tentoonstelling, maar is met zijn werk toch aanwezig.
Pieter Kusters , 1958 – 2026.